Zespół korzysta już z asystentów AI, ale wciąż przepisuje dane ręcznie. Dzięki serwerowi MCP asystent wyszukuje informacje lub działa w systemach firmy w uprawnieniach, które Państwo określają.
Serwer MCP to łącznik, który udostępnia narzędzia i dane z systemów firmy, na przykład CRM lub ERP, asystentom obsługującym Model Context Protocol, takim jak Claude czy ChatGPT. Budujemy go dla firm, które chcą wykorzystywać AI na własnych danych, z dostępem o najmniejszych uprawnieniach i dziennikiem każdej akcji. Start to 7-dniowy test: serwer tylko do odczytu w jednym systemie.
Model Context Protocol to otwarty protokół standaryzujący sposób, w jaki asystenci AI łączą się z zewnętrznymi narzędziami i źródłami danych. Jeden serwer działa z różnymi zgodnymi klientami.
Klient działa w aplikacji AI, a serwer udostępnia narzędzia (działania, takie jak wyszukanie zamówienia), zasoby danych i szablony promptów. Działa lokalnie lub zdalnie przez HTTP; w przypadku serwerów zdalnych specyfikacja definiuje autoryzację opartą na OAuth.
Każde narzędzie robi jedną rzecz. Zaczynamy od trybu tylko do odczytu, z ograniczonymi użytkownikami bazy danych lub kluczami API, a tam, gdzie to możliwe, każda osoba loguje się na własne konto, tak aby asystent działał z jej uprawnieniami, a nie administratora.
Zgodni klienci zwykle pytają o zgodę przed uruchomieniem narzędzia, a dodatkowo projektujemy każdą akcję z efektami ubocznymi jako szkic lub za wyraźnym potwierdzeniem. Każde wywołanie jest rejestrowane: kto, jakie narzędzie, z jakim wejściem i z jakim wynikiem.
Zespół codziennie korzysta z Claude, ChatGPT lub innego zgodnego asystenta, systemy firmy mają API lub dostępną bazę danych, a potrzebny jest jeden, wielokrotnego użytku łącznik zamiast obejścia dla każdego narzędzia osobno.
Realistyczny pierwszy krok: dwa lub trzy narzędzia wyszukujące w jednym systemie, na przykład znajdowanie klientów lub sprawdzanie statusu zamówienia, połączone z asystentem zespołu i rejestrujące każde wywołanie. Weryfikujemy je na rzeczywistych pytaniach, zanim omówimy działania zapisu. Zakres, terminy i warunki uzgadniamy na piśmie z góry.
Protokół jest ten sam, ale każdy asystent integruje go po swojemu, a dostępność zależy od aplikacji, wersji i planu. Niektórzy obsługują serwery lokalne, inni tylko zdalne. Przed budową sprawdzamy dokładnie, na co pozwala konfiguracja zespołu, aby nie tworzyć czegoś, czego nie da się podłączyć.
Tylko wtedy, gdy serwer udostępnia narzędzie na to pozwalające. Dlatego zaczynamy od trybu tylko do odczytu, a późniejsze działania zawężamy: tworzymy szkic zamiast go wysyłać, aktualizujemy jedno konkretne pole zamiast dowolnej tabeli. Wrażliwe operacje wymagają wyraźnego potwierdzenia, a wszystko jest rejestrowane, by można było to audytować lub cofnąć.
Integracja API przenosi dane między systemami automatycznie, zawsze w ten sam sposób. Serwer MCP oferuje narzędzia asystentowi AI, który decyduje, kiedy z nich skorzystać, na podstawie rozmowy. Często łączy się oba rozwiązania: integracja utrzymuje dane na bieżąco, a serwer MCP pozwala ludziom odpytywać je prostym językiem.
Serwer lokalny działa na komputerze każdego użytkownika i nadaje się do testów lub pracy indywidualnej. Dla zespołu zwykle wybiera się zdalny serwer przez HTTPS na infrastrukturze firmy lub u dostawcy, za którego usługi Państwo płacą bezpośrednio. Kod, poświadczenia i logi pozostają pod Państwa kontrolą.
Prosimy o informację, z jakiego asystenta korzysta zespół i który system ma zostać połączony. Odpowiemy pisemnie propozycją startu w trybie tylko do odczytu.